Selo Bobovo se nalazi na podrucju Svilajnacke opstine koja pripada Pomoravskom okrugu,

na koti od 195 metara nadmorske visine,Od Svilajnca je udaljeno 5 kilometara,po povrsini je jedno od najvecih sela u Srbiji,seoski atar obuhvata 2.800 hektara.Atar sela Bobova granici se sa atarima susednih sela:

Dubnice,Prostinca i Rocevca sa istoka,Sedlara i Grabovca sa juga,Lukovice,Kusiljeva i opstinskog centra Svilajnca sa zapada kao i sa Vitezevskim atarom koji pripada Zabarskoj opstini sa severa.

Naseljeno podrucje Bobova obuhvata nekoliko celina a povrsinski iznosi oko 320 hektara.

Nema pouzdanih podataka o nastanku sela Bobova ali na osnovu narodnog predanja i prica mestana koje su prelazile sa koleno na koleno,moze se samo delimicno saznati o njegovoj proslosti.Na osnovu nekih tvrdnji ,Bobovo je postojalo jos pre Kosovske bitke a mozda i jos mnogo ranije,u rimsko doba,na sta ukazuju ostaci razlicitih materijalnih izvora(ostataka zidina,gomile razbijenog starog posudja,kamenih cekica-bagova,kremena,nozeva i drugih ostataka.

Dosada nisu pronadjeni zvanicni zapisi o poreklu stanovnistva u Resavi ali na osnovu Turskih i Austrijskih popisa moze se

nazreti njihov broj kao i broj naselja,popis iz 1467 god.navodi da su u resavskom kraju postojala 46 naselja sa oko 530 kuca,

najvise vlaskih,njih 22,zateceno je u selu Nelogovinje koje danas ne postoji a nalazilo se u sadasnjem ataru sela Troponja.

Malobrojne i dosta redje vlaske naseobine bile su rastrkane u to vreme po katunima,kakvi su bili u Vitezevu,5 kuca i u Petkovici,

3 kuce.Seobe Rumuna-Vlaha u severoistocnu Srbiju zapocele su 1540 god. I to posle pada Transilvanije pod tursko vazalstvo a nastavljale su se paralelno sa srpskim seobama u Erdelj i Banat.Sve ove seobe bile su povezane sa istorijskim zbivanjima toga vermena,tako spletom okolnosti su porcela da nicu zajednicka naselja Srba i Rumuna-Vlaha.Statisticki podaci s pocetka veka

jasno pokazuju da je na podrucju Donje Resave,u Bobovu,zivelo brojno vlasko stanovnistvo.Dakle moze se zakljuciti da su na

podrucju Bobova ziveli kako porumunjeni Srbi tako i rumuni vlasi.Naseljavanje razlicitih kultura u selo Bobovo se nastavlja posle Pozarevackog mira 1718 god.Naseljavanje Bobova je teklo i u predustanicko doba a nastavlja se i za vreme Karadjordjevog Prvog Srpskog ustanka,takodje i za vreme vladavine kneza Milosa Obrenovica.Tako su sa vremenom,ne samo u Bobovu nego i u drugim delovima Resave i Pomoravlja,nikla mesovita naselja.Po popisu iz 1991 god. U Bobovu ima 525 domacinstava a gotovo svaka druga kuca ima nekog u inostranstvu.

Vrlo je zanimljiv istorijat jednog roda u Bobovu,rec je o Lazarevicima: Srecko Popov se u Bobovo doseliosa svojom familijom iz Erdelja,na mestu zvanom “Seliste”.Tu se formiralo selo koje se zvalo Trovo,njegovi stanovnici su uzimali vodu sa Resave jer u

to vreme nije bilo ni jednog bunara,na Resavi su ponili i stoku.Srecko je imao 4 sina:La zara,Stepana,Simeona i Damnjana.

Ova Rumunska porodica zatim postaje pravoslavna,posrbljuje se a svome prezimenu dodaje nastavak “ic”.Sreckovi potomci

nosili su prezime Sreckovic,kasnije su potomci La zara nosili prezime La zarevic,Stepanovi potomci Stepanovic,Simeonovi su

se prezivali Simeonovic a Damnjanovi-Damnjanovic.Srecko je u to vreme bio vrlo imucan domacin,imao je veliki broj stoke,kasnije

je na Resavi napravio svoju vodenicu koja i dan danas postoji,mestani je zovu “Sreckova vodenica”

Poreklo imena Bobova objasnjava nekoliko legendi:
1.Starinci su vec dugi niz godina na ovom podrucju uzgajali bob koji je kod njih uspevao bolje nego bilo gde u Resavi tako da je i

selo po bobu dobilo ime Bobova ili Bobovo(kao Bobova zemlja ili Bobovo polje)Tako kaze jedna od legenda koje objasnjavaju

kako je Bobovo dobilo ime.

2.Druga legenda upucuje na ime Trobovo koje je nastalo zbog vazne potrebe.Kako bi posle nekog obracuna sa Turskim kabadahijama,koje su starinci pobili,izbegli odmazdu i osvetu koju su Turci spremali,stanovnistvo se iz Starog sela sa potesa

zvanog “Seliste” seli nesto dalje na breg,na mestu gde se danas nalazi Vinograd(Stari) i selu daju novo ime-Trobovo.

3.Treca pak legenda vezuje ime sela za bobije,grobove starosedelaca Zidova, koji su navodno ovde riveli,tj. Za nacin njihovog sahranjivanja.Po predanju koje potkrepljuju materijalni izvori,oni su svoje mrtve spaljivali a zatim su pratili bobine od gline

stavljajuci u njih prah svojih umrlih,zatim su ih pekli pa posle polagali u zemlju.Ovu legenda potkrepljuju i o njoj svedoce

dva groba koja su pronadjena na lokalitetima sela.Jedna manja bobina nalazi se u etnografskoj sbirci Resavske

biblioteke u Svilajncu.Mestani i danas koriste staro ime sela-Bobova.Drugo ime-Bobovo- nikada nije proklamovano kao

zvanicno ime ali je uslo u siroku upotrebu i gotovo da je postalo zvanicno.